Photoviews

Ματιές στον Κόσμο

Archive for the category “ΤΑΞΙΔΙΑ”

Ax Ελλάδα! Σ αγαπώ!

Όταν ο Θεός μοίραζε τον κόσμο, είπε σε όλους τους λαούς που είχε φτιάξει να περάσουν μέσα στη βδομάδα να διαλέξουν μια χώρα να κατοικήσουν.

«Δέχομαι μέχρι το Σαββάτο» τους ξεκαθάρισε. «Την Κυριακή θα ξεκουράζομαι».

Δευτέρα πρωί έτρεξαν και στήθηκαν στην ουρά οι Γερμανοί. Την πρώτη μέρα της προθεσμίας. Κι έτσι τους έδωσε μια ωραία και μεγάλη χώρα στην καρδιά της Ευρώπης.

Μετά από λίγο ήρθαν οι Κινέζοι. Ομοιόμορφα ντυμένοι και σε παράταξη. Ήταν μπόλικοι και τους έδωσε την Κίνα.

Την Τρίτη οι Γάλλοι, οι Ιταλοί, οι Άγγλοι, οι Πορτογάλοι, οι Σουηδοί, οι Αμερικάνοι, οι Καναδοί. Πήραν όλοι από μια χώρα.

Τετάρτη όλοι οι Αφρικανοί με τα πολύχρωμα ρούχα τους. Τους έδωσε ολόκληρη την όμορφη Αφρική και τους είπε να τη μοιραστούν.

Την Πέμπτη πήγαν οι Aβορίγινες. Τους έδωσε την Αυστραλία.

Την Παρασκευή, αφού τέλειωσαν με τη γραφειοκρατία, πήγαν οι Ρώσοι. Αφού είδαν τι πήραν οι άλλοι, συμφωνήσαν και πήραν την παγωμένη αλλά πανέμορφη Ρωσία.

Το Σαββάτο ήρθαν όλες οι υπόλοιπες φυλές και έθνη και πήραν ό,τι περίσσεψε.

Το Σάββατο βράδυ, αργά, έφτασαν οι Τσιγγάνοι με όλα τους τα παιδιά. Ο Θεός τους είπε ότι άργησαν πολύ και δεν είχε μείνει τίποτα. Ήταν και πολλοί, που να τους βάλει; Παρ’ όλα αυτά, επειδή ήταν μέσα στην προθεσμία, τους επέτρεψε να πάνε σε όποια χώρα θέλουν και να μείνουν με τους κατοίκους της. Κι έτσι απλώθηκαν παντού.

Την Κυριακή ο Θεός κάθισε να αναπαυθεί ευχαριστημένος. Κατά το απογευματάκι βλέπει έξω από την πόρτα του ένα πλήθος να φωνάζει να του ανοίξουν! Ήταν οι Έλληνες, ως συνήθως εκπρόθεσμοι και μόλις μπήκαν άρχισαν τα παρακάλια:

– Ανοιξε Θεούλη μου, σε παρακαλούμε, θέλουμε κι εμείς μια πατρίδα.

– Τι θέλετε εδώ παιδιά? Δεν είπαμε ότι την Κυριακή ξεκουράζομαι?

– Το ξέρουμε Θεούλη μου, αλλά μπερδέψαμε τις ημερομηνίες… Μη μας αφήσεις σε παρακαλούμε χωρίς δική μας πατρίδα σαν τους τσιγγάνους… Είμαστε νοικοκυραίοι εμείς…

– Καλά βρε παιδιά, γιατί δεν ήρθατε νωρίτερα? Τώρα δεν υπάρχει τίποτα. Ούτε σπιθαμή. Τα έχω μοιράσει όλα.

– Θεούλη μου, εμείς φταίμε, είδαμε ότι είχε πολύ χώρο κι είπαμε ότι θα περισσέψει και για μας. Και περιμέναμε να σπάσει λίγο ο κόσμος για να μην περιμένουμε στις ουρές… Έχουμε τόσα σπουδαία μυαλά, έχουμε πολλά να κάνουμε και να δώσουμε στον κόσμο… μη μας αφήσεις χωρίς Πατρίδα. Μπορεί να αργήσαμε, αλλά αν μας δώσεις κι εμάς, θα την υπερασπιζόμαστε με τη ζωή μας.

– Τι να σας πω ρε παιδιά? (είπε ο Θεός ξύνοντας το κεφάλι του). Κι εσείς παιδιά μου είστε και μάλιστα τα πιο έξυπνα, αλλά πραγματικά δεν υπάρχει άλλος χώρος!

– Σε παρακαλούμε;

– Καλά. Τότε θα σας δώσω ένα μικρό κομματάκι που είχα κρατήσει για τον εαυτό μου!!!

Advertisements

Μια βόλτα,σε μια παραμυθένια πόλη

Άλλη μια βόλτα! Σε μια παραμυθένια πόλη, μαγική θα έλεγα. Υπάρχουν αναφορές για την πόλη από το 900μ.Χ. Είναι η γενέτειρα του μεγάλου Ολλανδού ζωγράφου Ρέμπραντ. Θα μπορούσα να φωτογραφίσω κάθε ένα κτίριο και κάθε κανάλι που διέσχισα όταν βρέθηκα εκεί. Είπα πως δεν θα το κάνω , ωστόσο έβγαζα φωτογραφίες σε κάθε βήμα! Απολαύστε… και ζηλέψτε!

Caño Cristales

Caño Cristales.

Βρίσκεται κοντά στην πόλη La Macarena, στην Κολομβία της Νότιας Αμερικής.

Το ποτάμι που ξέφυγε από τον παράδεισο, όπως το χαρακτηρίζουν πολλοί. Τα βρύα και τα φύκια που βρίσκονται στα βράχια του αλλάζουν χρώματα ανάλογα με την εποχή κι έτσι δημιουργείται η αίσθηση πως το ποτάμι είναι πολύχρωμο!

Το ποτάμι μπορεί κανείς να το επισκεφθεί αν ποτέ βρεθεί στη Κολομβία, αλλά έχοντας την επιτήρηση των υπευθύνων της περιοχής.

Vermont – New England

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Οι βορειοανατολικές Πολιτείες των ΗΠΑ -και ειδικά το καταπράσινο, αραιοκατοικημένο Βερμόντ- δίνουν άλλη αίσθηση στον ταξιδιώτη. Αρκεί η επαφή με ένα μέρος που φέρει ακόμη έντονες τις αποικιακές μνήμες, αλλά και με μια Φύση που πραγματικά εντυπωσιάζει. Το πνεύμα της Αμερικής ήταν πάντα το ταξίδι και η χώρα σε προκαλεί να την ανακαλύψεις, αφήνοντας πίσω για να μπορέσεις να την δεις την όποια προκατάληψη ή παγιωμένη πεποίθηση έχεις!

Eξω απ’ τις τεράστιες και λαμπερές πόλεις, περισσότερο ή λιγότερο βυθισμένες στον πλούτο και την ευημερία, αλλά και στα σύγχρονα προβλήματα του καιρού μας, υπάρχουν περιοχές όχι τόσο πολύ γνωστές, που διεκδικούν την προσοχή μας και τα εύσημα για τον πολιτισμό τους. Μια τέτοια περιοχή είναι το Βερμόντ, στο βόρειο και ανατολικό τμήμα της Αμερικής, κατά μήκος μιας στενόμακρης λωρίδας που αρχίζει από τα σύνορα του Καναδά, στα βόρεια και καταλήγει νοτιότερα, στα σύνορα της πολιτείας της Μασαχουσέτης, έχοντας τα Green Mountains στο κέντρο να διαπερνούν τη χώρα και τα Απαλάχια Ορη νοτιότερα.

Ολη κι όλη η Πολιτεία έχει μήκος 250 χιλιόμετρα, με σύνορα βόρεια τον Καναδά, ανατολικά το Νέο Χαμσάιρ και νότια τη Μασαχουσέτη, ενώ η Νέα Υόρκη απέχει οδικώς μόνο τρεις ώρες. Μια κουκκίδα στο χάρτη της Αμερικής. Ισα ίσα που φαίνεται, ενσωματωμένη στον ευρύτερο γεωγραφικό χώρο της Νέας Αγγλίας, άγνωστη στους πολλούς για την ιστορική της φυσιογνωμία και το τι αντιπροσωπεύει.

Λίγα μέρη στην Αμερική είναι τόσο πλούσια σε «ιστορικές διαδρομές» όσο η Νέα Αγγλία. Περιλαμβάνει τις πολιτείες Νέο Χαμσάιρ, Μέιν, Μασαχουσέτη, Κονέκτικατ, Ροντ Αϊλαντ και Βερμόντ. Εδώ βρίσκεται η κοιτίδα της νεότερης ιστορίας της Αμερικής, η καρδιά της. Εδώ παίχθηκε με πολλούς τρόπους το δράμα της δημιουργίας ενός έθνους μέσα από τους αγώνες δύο αιώνων για την ανεξαρτησία της χώρας από τους Εγγλέζους, αφού πρώτα μετατράπηκε σε πεδίο μάχης, των δύο αντίπαλων μεγάλων δυνάμεων της εποχής, Γαλλίας και Αγγλίας, με τα αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα της καθεμιάς χωριστά, για την επικράτηση στην τότε ακόμη έρημη και παρθένα γη των Ινδιάνων, να έχουν βαρύνουσα σημασία στην κατανομή των πληθυσμών και την μετέπειτα ανθρωπογεωγραφία της περιοχής.

Το τμήμα λοιπόν αυτό της Αμερικής πήρε την ονομασία του από τους Βρετανούς αποίκους που άρχισαν να καταφθάνουν εδώ κατά χιλιάδες, κυρίως από τις πρώτες δεκαετίες του 17ου αιώνα από την Αγγλία, τη Σκωτία και την Ιρλανδία, και να εγκαθίστανται μαζικά πια από τον 18ο αιώνα και μετά στα βόρεια της Μασαχουσέτης και δυτικά του ποταμού Κονέκτικατ. Οι νέοι άποικοι ανέλαβαν να μετατρέψουν τη γη, αλλάζοντας σύντομα τη χρήση της από δασική σε αγροτική. Η μετανάστευση κατέληξε σε πλημμυρίδα προσφύγων και εθνολογική καταστροφή των γηγενών Ινδιάνων, που είτε συνεργάστηκαν με τους Αγγλους είτε εκδιώχθηκαν από αυτά τα εδάφη.

Μετά την πρώιμη περίοδο του πλουτισμού σε χρυσάφι και ασήμι, οι επόμενες γενιές των αποίκων ενδιαφέρονταν κυρίως για τη γη του Νέου Κόσμου, που μοιράστηκε αργότερα σε μεγάλες ιδιοκτησίες, όπως αυτό είναι και σήμερα παντού ορατό. Η βρετανική πολιτική ενθάρρυνε τον εποικισμό των αποικιών της σε μεγάλη κλίμακα.

Πολύ σημαντικό στη γεωγραφική και πολιτισμική διαφοροποίηση των περιοχών που συνθέτουν τη Νέα Αγγλία είναι το γεγονός ότι ενώ στο ανατολικό τμήμα τα παράλια ευνοήθηκαν οικονομικά από την ύπαρξη σπουδαίων λιμανιών στον Ατλαντικό, που διευκόλυναν το εμπόριο με τα μητροπολιτικά κέντρα και τον υπόλοιπο κόσμο, πιο μέσα η ενδοχώρα την οποία διαπερνούσαν τεράστιοι ορεινοί όγκοι ήταν μάλλον απομονωμένη και η οικονομία βασιζόταν στη γεωργία και την κτηνοτροφία. Ετσι, ολόκληρες περιοχές σαν το Βερμόντ έμειναν σχεδόν ανέπαφες από το άλμα στη σύγχρονη βιομηχανική εποχή, διατηρώντας ιστορία και παραδόσεις. Από τα ύψη των Λευκών βουνών στο Νέο Χαμσάιρ, το ψηλότερο σημείο του ανατολικού τμήματος των ΗΠΑ, ώς τα ανεμοδαρμένα παράλια του Ακρωτηρίου Κοντ, η Νέα Αγγλία προσφέρει μια ατέλειωτη ποικιλία τοπίων, με απίθανες παρθένες περιοχές και δασικούς δρυμούς με λίμνες και ποτάμια.

Το Βερμόντ

Είναι διάσημο για τα καταπράσινα τοπία του με τις φάρμες -όχι λιγότερες από 1.800 σε αριθμό-, το χαλί από τα κοκκινοκίτρινα φύλλα του φθινοπώρου, τις ατέλειωτες χειμερινές εγκαταστάσεις, τα πανέμορφα χωριά και παλιές κομητείες, με τον χαρακτηριστικό τύπο των λευκών ξύλινων σπιτιών, αποικιακού τύπου, και τη μοναδική ατμόσφαιρα μιας άλλης εποχής, τις βουκολικές σκηνές της υπαίθρου και τις μεγαλύτερες πόλεις που ποτέ δεν γιγαντώθηκαν. Ολα παραπέμπουν στο παρελθόν. Τότε που πρώτοι οι Γάλλοι ήρθαν εδώ στη λίμνη Champlain, στο βόρειο τμήμα του Βερμόντ, το 1609, όταν ο Γάλλος εξερευνητής Samuel de Champlain, επικεφαλής μιας ομάδας 60 πολεμιστών, ξεκίνησε από το Κεμπέκ του Καναδά -το οποίο οι Γάλλοι είχαν καταλάβει νωρίτερα και όπου παρέμειναν μετά- δίνοντας το όνομά του στη λίμνη, και θέση στρατηγικής σημασίας, όπως απεδείχθη αργότερα.

Στον Samuel de Champlain επίσης οφείλεται και η ονομασία της περιοχής, από τις λέξεις vert και mont στα Γαλλικά, δηλαδή «Πράσινο Ορος». Αυτή εξάλλου είναι και η κεντρική οροσειρά που διασχίζει την Πολιτεία από τον Βορρά προς τον Νότο.

Στην αρχή οι Γάλλοι βρέθηκαν αντιμέτωποι με τους ιθαγενείς Ινδιάνους της φυλής των Ιροκέζων, οι οποίοι βέβαια δεν τους καλοδέχτηκαν. Αντιθέτως, οι τελευταίοι τούς πολέμησαν, όπως έκαναν και αργότερα στο πλευρό των Εγγλέζων αποίκων.

Η γαλλική αποικιοκρατία διήρκεσε 100 χρόνια. Εκεί οι Γάλλοι εγκατέστησαν φρούρια και ορισμένες κοινότητες φεουδαρχικού τύπου, τις Seigneuries, όπως ονομάζονταν. Η πρώτη αυτή προσπάθεια των Γάλλων στην περιοχή ακολουθήθηκε από τη βρετανική αποικιοκρατία.

Οι «κακές συνήθειες» των πρώτων αποίκων

Το πρώτο στο οποίο επιδόθηκαν οι άποικοι «μετά μανίας» ήταν δυστυχώς η καταστροφή πολλών δασών, με την κοπή υπεραιωνόβιων δένδρων και την αποψίλωση ολόκληρων περιοχών, με σκοπό τη μετατροπή τους σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις και βοσκότοπους. Είναι χαρακτηριστικό από ταξιδιωτικές διηγήσεις ότι στα τέλη του 18ου αιώνα οι άποικοι, μην μπορώντας να μεταφέρουν τους τεράστιους κορμούς, ελλείψει μέσων, που ήταν συσσωρευμένοι στο έδαφος, εγκατέλειπαν εκεί την πολύτιμη ξυλεία. Ο,τι μεταφερόταν, πήγαινε στα πριονιστήρια που αφθονούσαν στην περιοχή. Τα υπόλοιπα, με ειδική επεξεργασία, γίνονταν ποτάσα, πολύτιμο υλικό για τον καθαρισμό του μαλλιού -εθνικό προϊόν- πριν γίνει νήμα.

Η Φύση βοήθησε όμως, και τα δάση ξαναγεννήθηκαν, καλύπτοντας τις κατεστραμμένες δασικές περιοχές. Αλλού βέβαια, δεν συνέβη το ίδιο, όπου αγροτικές καλλιέργειες και κτηνοτροφία παρέμειναν αναλαμβάνοντας τα υπόλοιπα.

Κάποια βασικά ιστορικά στοιχεία

Η μάχη του 1759, στην πεδιάδα του Αβραάμ έξω από το Κεμπέκ, μεταξύ Γάλλων και Βρετανών, οδήγησε στην ήττα των Γάλλων. Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1763, η Συνθήκη των Παρισίων έδωσε την οριστική λύση: οι Βρετανοί αποσπούσαν το πολύτιμο αυτό τμήμα του «Νέου Βασιλείου» -όπως αποκαλούσαν υπαινικτικά το βασίλειο των Γάλλων- μέχρις ότου διωχθούν και αυτοί οριστικά το 1775 από τους Αμερικανούς, με τα γεγονότα της Αμερικανικής Επανάστασης και με τη συνδρομή των Green Mountain Boys («Αγόρια των Πράσινων Ορέων»), των μαχητικών αποίκων από την περιοχή του Βερμόντ.

Οι μάχες που ακολούθησαν το καλοκαίρι του 1777 στην πρώτη φάση του πολέμου της ανεξαρτησίας στην περιοχή του Bennington, στο νοτιότερο τμήμα του Βερμόντ και σε θέσεις-κλειδιά, γύρω από τη λίμνη Champlain στα βόρεια, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο για το μέλλον της περιοχής και έγιναν αφορμή για να επαναδραστηριοποιηθούν οι Γάλλοι, που αυτή τη φορά έρχονταν εδώ για να συνδράμουν στον αγώνα των Αμερικανών συμμάχων τους και όχι ως κατακτητές! Με τη συνθήκη του 1783, η Αγγλία αναγνώρισε την ανεξαρτησία στις 13 πρώτες αποικίες της Αμερικής, ανάμεσα σε αυτές και εκείνες της Νέας Αγγλίας, και οι δυνάμεις της εγκατέλειψε τη χώρα.

Το 1777, το Vermont απέκτησε Σύνταγμα και το 1791 έγινε η 13η Πολιτεία της Αμερικανικής Ομοσπονδίας. Είναι μάλιστα πολύ σημαντικό να πούμε ότι υπήρξε το πρώτο σύνταγμα της Βορείου Αμερικής που περιελάμβανε την κατάργηση της δουλείας, πρόβλημα το οποίο έτσι κι αλλιώς ουδέποτε έζησε αυτή η περιοχή.

Τον Ιανουάριο του 1791 αναγνωρίστηκε και η επίσημη ονομασία της πολιτείας από τους υπόλοιπους γείτονές της και ειδικά από τις τρεις μεγάλες και πλούσιες πολιτείες: της Νέας Υόρκης, του Νέου Χαμσάιρ και της Μασαχουσέτης που έριζαν μεταξύ τους, διεκδικώντας η καθεμιά για δικούς της λόγους το «φιλέτο» αυτό της γης.

Μετά τον πόλεμο, μαζί με τους 80.000 Αγγλους που απέμειναν εκεί, προστέθηκαν και αρκετές ακόμα χιλιάδες αποίκων από την Ιρλανδία -ειδικά μετά τον λοιμό του 1846 – τη Γερμανία, κ.α.

Μετά το 1850 ξεκίνησε με αργούς ρυθμούς κάποια δημογραφική ανάπτυξη της περιοχής που σκόνταφτε κυρίως στους νέους, οι οποίοι εγκατέλειπαν τον τόπο ελλείψει ευκαιριών και βέβαια από το αίσθημα της απομόνωσης. Τότε λοιπόν, το Βερμόντ αριθμούσε 314.000 κατοίκους. Εναν αιώνα μετά, το 1950, είχαν προστεθεί μόλις 60.000 ακόμη. Σήμερα, έχει μόνο 600.000 κατοίκους σε μια έκταση όχι μεγαλύτερη από 10.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, δηλαδή το 1/10 της έκτασης της Ελλάδας.

Γενικά χαρακτηριστικά

Λίγοι άνθρωποι που ζουν ήρεμα και πολιτισμένα με λίγα πράγματα, σε μια γωνιά της Αμερικής που ευνοήθηκε απ’ τη Φύση και για την οποία πλέον οι κάτοικοι αισθάνονται περήφανοι -έως και προβληματισμένοι για τον τρόπο που θα τη διατηρήσουν ανέπαφη. Λένε πως η οροσειρά των Πράσινων Ορέων θα ήταν εύκολα αναγνωρίσιμη σήμερα στα μάτια του Samuel De Champlain, που πρώτος την περιέγραψε. Τόσο λίγο άλλαξε η περιοχή εδώ και 400 χρόνια!

Οι εποχές διαδέχονται η μία την άλλη και την χρωματίζουν: ο χειμώνας είναι μακρύς και δύσκολος· η άνοιξη απρόβλεπτη αλλά γοητευτική· το καλοκαίρι είναι για τις λίμνες· το φθινόπωρο είναι για τους ιμπρεσιονιστές, τους λάτρεις του χρώματος και τις χιλιάδες των ανθρώπων που ταξιδεύουν για να δουν το μοναδικό θέαμα των φυλλοβόλων δέντρων να σχηματίζουν ένα ροδοκόκκινο χαλί στα πόδια τους. Το Βερμόντ είναι για όλες τις εποχές, καθώς πάντα από το παράθυρο αντικρίζεις γοητευτικές εικόνες της υπαίθρου: με νερόμυλους στα αγροκτήματα να δουλεύουν όλη μέρα, σαν να μην πέρασε μια μέρα· με παλιά ιστορικά κτίρια να έχουν μετατραπεί σε πανέμορφα inn, παραδοσιακά «πανδοχεία», και πολλά παλιά ξύλινα σπίτια αποικιακού τύπου ντυμένα στα λευκά, να έχουν δώσει τη θέση τους σε 200 περίπου περιφερειακά μουσεία.

Τι θα συναντήσετε

Σε αντίθεση με τις μεγάλες Πολιτείες της Νέας Αγγλίας, το ενδιαφέρον των οποίων συγκεντρώνεται στις ακτές του Ατλαντικού, όπου βρίσκονται και οι μεγάλες πόλεις, τα αξιοθέατα στο Βερμόντ είναι παντού: σε όλη την ενδοχώρα και κυρίως στα μαγευτικά τοπία. Στα βουνά, κοσμοπολίτικα χιονοδρομικά κέντρα, γύρω στα 15 συνολικά. Στις πεδιάδες, μικρές ατμοσφαιρικές πόλεις, σαν παραμύθι.

Κοντά στον Καναδά, στα βορειοδυτικά, η λίμνη Champlain, με το μικρό «αρχιπέλαγος» των νησιών της -70 τον αριθμό-, τη διάσημη και κοσμική Isle la Motte και την πρωτεύουσα του Βερμόντ, το Burlington, με εύκολη πρόσβαση απ’ την πολιτεία της Νέας Υόρκης!

Στα βόρεια, λίμνες -όπως η Willoughby- νορβηγικού τύπου, ατέλειωτα παρθένα δάση, ο ποταμός Κονέκτικατ, πλωτός σε πολλά χιλιόμετρα, πανέμορφες και απομονωμένες πόλεις και χωριά, με την αύρα μιας άλλης εποχής. Βορειοανατολικά, στο μεγαλύτερο τμήμα, η περιοχή είναι τουριστικά και οικιστικά αναξιοποίητη. Ιδεώδης για μοναχικούς εξερευνητές, σ’ έναν παράδεισο από δάση, ποτάμια, λίμνες, μικρές πόλεις -αν είναι ο κατάλληλος όρος- σαν το St John Burry και το New Port. Το κεντρικό τμήμα, με την εντυπωσιακή οροσειρά των Green Mountains να στέκει στη μέση σαν ραχοκοκαλιά, με τους εθνικούς δρυμούς, εκατέρωθεν, βόρεια και νότια, που διατρέχουν τα 2/3 της πολιτείας. Και 800 μοναδικά χιλιόμετρα εθνικών μονοπατιών, στα Αππαλάχια και αλλού από τα μεγαλύτερα στον κόσμο.

Το νοτιοανατολικό τμήμα, που ήταν απ’ τα πρώτα που αποικήθηκαν από τους Αγγλους, έχει στα όριά του τον ποταμό Κονέκτικατ. Ανάμεσα στα χρόνια 1675 – 1704, οι παραποτάμιες περιοχές ήταν ιδιαίτερα ευάλωτες στις εχθροπραξίες μεταξύ Αγγλογάλλων, με αποτέλεσμα πόλεις ολόκληρες να εκκενωθούν. Μερικές από αυτές, όπως το Deerfield, το Brattleboro και το Chester, σήμερα αποτελούν αξιοθέατο από μόνες τους -και είναι από τις πιο όμορφες του Βερμόντ.

Το νοτιοδυτικό τμήμα, πολύ κοντά στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, ήταν από τα πρώτα που αναπτύχθηκαν τουριστικά, με πολλά χιονοδρομικά κέντρα, ανοίγοντας δρόμους σε άγνωστες μέχρι τότε περιοχές και αποτελεί πολύ σημαντικό θέρετρο εδώ και 150 χρόνια με κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα.

Στις μικρές πόλεις, δυτικά και ανατολικά, μπορεί να δει κανείς μια πανδαισία διαφορετικών αρχιτεκτονικών μορφών, κτιρίων απ’ την εποχή των Εγγλέζων, γεωργιανού και βικτωριανού τύπου, ώς τον επίσημο τύπο της νεοκλασικής αρχιτεκτονικής του 19ου αιώνα.

Πολλά θα μπορούσαμε να πούμε, αλλά ο χώρος είναι περιορισμένος. Ετσι θα πάμε στα πιο χαρακτηριστικά, από Βορρά προς Νότο, με παραμονή σε δύο απ’ τις πιο σημαντικές πόλεις: το Burlington στο Βορρά, πάνω στη λίμνη του Champlain, και το Bennington στο Νότο.

Η λίμνη του Champlain

Η τεράστια λίμνη, το υγρό σπίτι του «Champ», όπως το ονομάζουν χαρακτηριστικά οι ντόπιοι το τέρας που έζησε εδώ, κατά τις διηγήσεις του Champlain -ως άλλος συγγενής του Σκωτσέζου ομοειδούς του Λοχ Νες- έχει 500 μίλια ακτογραμμής συνολικά. Οι ανατολικές ακτές της βρίσκονται στο Βερμόντ, ενώ στενεύει στα δυτικά προς την πολιτεία της Νέας Υόρκης. Μικρά, επίπεδα και πανέμορφα νησάκια την περιβάλλουν, όπου ζουν μερικές εκατοντάδες αγροτών, εκ των οποίων και πολλοί γαλλικής καταγωγής ακόμη. Εξαιρετική επιλογή για τους καλοκαιρινούς μήνες, όπου πολλά σκάφη μπαίνουν στους απίστευτους όρμους, που μοιάζουν με τους δικούς μας στην Επτάνησο -εάν ψάχνει κανείς σώνει και καλά για κάποιες ομοιότητες!

Το μεγαλύτερο νησί, από αυτά που αποτελούν το «αρχιπέλαγος» του Vermont, είναι το Grand Isle. Ενώ το πασίγνωστο Isle La Motte θεωρείται ένα από τα κοσμικότερα θέρετρα του βόρειου τμήματος της Αμερικής, και ήταν η πρώτη εγκατάσταση λευκών αποίκων στο Βερμόντ. Στα νησάκια δεν χρειάζονται οδηγοί. Τίποτα δεν άλλαξε τόσο πολύ.

Σε μικρή απόσταση από εκεί, πάνω στη λίμνη, στην ακτή, το Swanton ήταν ένα από τα πιο ανεπτυγμένα κέντρα νομαδικής ζωής των Ινδιάνων και μια περιοχή όπου συγκεντρώθηκαν οι περισσότεροι από τους απογόνους των πρώτων ιθαγενών κατοίκων του Βερμόντ, από όσους δεν κατέληξαν στο Καναδά. Τοπικά μουσεία και κάποιες εγκαταστάσεις μαρτυρούν το πέρασμά τους.

Στο Burlington

Η πρωτεύουσα του Βερμόντ, αν βέβαια μπορεί κανείς να χαρακτηρίσει έτσι μια πόλη 40.000 κατοίκων -προάστιο ας πούμε της Ν. Υόρκης ή αλλού-, εμπορικό κέντρο της πολιτείας με τη μεγαλύτερη ποικιλία δραστηριοτήτων που μπορεί κανείς να φανταστεί.

Εδώ καταλήγουν αυτοκινητόδρομοι, τρένα και κατά τη διάρκεια άνοιξης – καλοκαιριού, τα φέρι μπόουτ που έρχονται φορτωμένα από τη Νέα Υόρκη. Το αεροδρόμιο επίσης είναι από τα κεντρικότερα της Νέας Αγγλίας. Είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς, σημείο εκκίνησης για πολλούς κοντινούς και μακρινούς προορισμούς.

Βέβαια, ο καλύτερος τρόπος για να ταξιδέψεις από εδώ είναι το αυτοκίνητο, γιατί οι πόλεις και διάφορες άλλες περιοχές είναι κοντά η μία στην άλλη, σε απόσταση όχι μεγαλύτερη από 50 ή 60 χιλιόμετρα. Η καταλληλότερη περίοδος είναι το καλοκαίρι, αφού η άνοιξη διαρκεί μόνο λίγες εβδομάδες.

Το Burlington είναι μια πολύ ζωντανή πόλη, 12 μήνες το χρόνο, όχι μόνο λόγω της εύκολης πρόσβασης σε πολύ κόσμο, αλλά και λόγω της ύπαρξης του Πανεπιστημίου του Βερμόντ, του περίφημου UVM, ενός από τα καλύτερα της Νέας Αγγλίας, το οποίο ιδρύθηκε το 1791, την ίδια ακριβώς χρονιά που το Βερμόντ ανακηρύχθηκε 13η πολιτεία των ΗΠΑ, του οποίου ο φοιτητικός πληθυσμός είναι ο μισός -20.000 περίπου- του συνόλου των κατοίκων στην πόλη.

Εύκολη να την ανακαλύψει κανείς περπατώντας, στο μεγαλύτερο τμήμα της, η πόλη του Ethan Allen, μεγάλης μορφής του τόπου και δημιουργού του σώματος εθνικής φρουράς από εθελοντές κατοίκους στον αγώνα της ανεξαρτησίας, είναι πολύ πλούσια σε αξιοθέατα.

Τα κυριότερα είναι:

• Το ιστορικό κέντρο, με τα 200 εξαιρετικά παραδοσιακά κτίρια γεωργιανού κυρίως τύπου.
• Το πολύβουο εμπορικό κέντρο, με τα πανέμορφα γραφικά καταστήματα, εστιατόρια, καφέ, παμπ κ.λπ.
• Τις εγκαταστάσεις στον καταπράσινο λόφο του πανεπιστημίου, με το σπουδαίο μουσείο Robert and Hull Fleming, χτισμένο το 1931, με συλλογές τέχνης που περιλαμβάνουν 19.000 αντικείμενα, από την εποχή της Μεσοποταμίας ώς τις μέρες μας.
• Το Battery Park, σημείο όπου έγιναν μάχες μεταξύ Γάλλων και Αγγλων για τον έλεγχο της περιοχής, όπως και η ονομασία του αφήνει να εννοηθεί: τα κανόνια, εγκατεστημένα εκεί, σημάδευαν τα αγγλικά πλοία που έρχονταν από τον Καναδά και έφευγαν για λιμάνια της Νέας Αγγλίας.
• Το Ναυτικό Μουσείο, στις όχθες της λίμνης, έχει πολλά να πει.
• Το Επιστημονικό Κέντρο της λίμνης, για εκείνους που θέλουν να καταλάβουν την ιστορία της και τη γεωφυσική της προέλευση, που χάνεται στη μακρινή περίοδο των παγετώνων.
• Τα παιδιά θα χαρούν ιδιαίτερα σε ορισμένα μουσεία. Στο Green Mountain Audubon Nature Center τα παιδιά θα δουν το φυσικό περιβάλλον των άγριων βουνών που ζουν εδώ στα βουνά. Ενώ στο Birds Vermont Museum, ανάμεσα σε 350 αντίγραφα, θα βρουν εξαιρετικές ξυλοκατασκευές αντίστοιχων εκθεμάτων του μουσείου.
• Το Εργοστάσιο Teddy Bear, με το διακριτικό σύμβολο της βρεφικής ηλικίας, το χαριτωμένο αρκουδάκι, όπως και το Ben and Jerry Ice Cream, το παγοποιείο που ίδρυσαν οι αδελφοί Ben και Jerry το 1977, επισκέψιμο και με πολλά δώρα γι’ αυτά, θα τα ενθουσιάσει, όπως και το εργοστάσιο Σοκολατοποιίας της Λίμνης Champlain.
• Εντεκα χιλιόμετρα από τη λίμνη βρίσκεται το Shelburne, από τα σημαντικότερα μουσεία που θα δει κανείς στο Βερμόντ, αλλά και σε ολόκληρη τη Νέα Αγγλία. Μια αναβίωση της ιστορίας του τόπου, μέσα από περίπου 50 κτίρια, μιας άλλης εποχής, σε ένα τεράστιο αγρόκτημα. Από το παλιό σχολείο του 1830, τα αμαξοστάσια του 1792, τον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό, με τα τηλεγραφικά συστήματα και χάρτες εποχής, ώς το φάρο της λίμνης Champlain και το περίφημο ατμόπλοιο «Ticonderoga» που σώθηκε από τα διαλυτήρια και μαρτυρεί το παρελθόν της λίμνης. Το περίφημο μουσείο, ένα απ’ τα καλύτερα στις ΗΠΑ, καλύπτει μια πολύ μεγάλη περίοδο της αμερικανικής ιστορίας, απ’ τους Ινδιάνους έως σήμερα με μια σπάνια συλλογή αντικειμένων εθνολογικού και άλλου χαρακτήρα (περισσότερες πληροφορίας στο http://www.shelburnemuseum.org).

Γύρω απ’ το Burlington, λίγο βορειότερα, θα συναντήσετε πανέμορφους μικρούς οικισμούς, όπως το Stowe και το Middlebury, πόλεις του 1827. Η τελευταία μάλιστα πήρε το όνομά της από παλαιότερες εποχές, όταν χρησίμευε ως σταθμός μετεπιβίβασης για διάφορες περιοχές του Vermont. Εδώ υπάρχει και το Vermont State Craft Center, περίφημο για τα ωραιότατα παλιού τύπου αντικείμενα, 250 τοπικών καλλιτεχνών, σε μια μεγάλη έκθεση που γίνεται κάθε καλοκαίρι.

Το Montpelier θυμίζει το Νότο της Γαλλίας, στο όνομα. Είναι μια υπέροχη πόλη, πολύ γραφική, 40 χιλιόμετρα από το Burlington, όπου και υπάρχει το δεύτερο μεγαλύτερο αεροδρόμιο του Vermont. Θεωρείται η μικρότερη πρωτεύουσα πολιτείας στις ΗΠΑ, ενώ η πόλη Barre, ακριβώς δίπλα, αυτοαποκαλείται πρωτεύουσα του γρανίτη στην Αμερική. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, Ιταλοί και Σκωτσέζοι δούλεψαν στην εξόρυξη του πολύτιμου αυτού πετρώματος κάνοντας πάμπλουτη την περιοχή.

Νοτιότερα και ακολουθώντας την έναρξη της οδικής αρτηρίας με τον αριθμό 7, περνάμε κατά μήκος ενός στενόμακρου τμήματος με πολλές ιστορικές πόλεις που σχετίζονται λίγο πολύ με την Αμερικανική Επανάσταση. Μικρές πολιτείες και γραφικές, σαν σκηνικό θεάτρου. Οπως το Manchester, το Arlington, το Dorset, πριν φτάσουμε στο Bennington.

Να πούμε για το Manchester ότι σχετίζεται με την οικογένεια του Αβραάμ Λίνκολν, του οποίου μέλη έζησαν εδώ, στο Hildene. Ενα ιστορικό κτίριο, όπου φυλάσσονται προσωπικά και άλλα αντικείμενα της μεγάλης αυτής μορφής της αμερικανικής ιστορίας. Και μια πολύ δημοφιλής περιοχή για τους Νεοϋορκέζους με εξαιρετικά χειμερινά θέρετρα και εγκαταστάσεις του σκι.

Στο Bennington

Το Bennington, στα σύνορα με τη Μασαχουσέτη, είναι μια ιστορική πόλη 16.000 κατοίκων, η 3η μεγαλύτερη πόλη του Βερμόντ, από τα βασικότερα κέντρα της αμερικανικής επανάστασης, με πλήθος αξιοθέατα σε μια πόλη-μουσείο.

Μην παραλείψετε να την περιηγηθείτε, φθάνοντας στο λόφο όπου βρίσκεται ο περίφημος οβελίσκος, μνημείο των πεσόντων στις μάχες του 1777, καθώς και το εκπληκτικό ιστορικό μουσείο.

Αυτό είναι με λίγα λόγια το Βερμόντ: μια όαση ζωής και παράδοσης, μια νησίδα στο αέναο αμερικανικό γίγνεσθαι.

Ο Εμίρης και ο κακομοίρης (DUBAI)

Οι μέρες πέρασαν … Ηρ8ε η μέρα της επιστροφής … Μια μικρή στάση στο DUBAI

FREAK econimics κατά τους New York Times & Αχαλίνωτος οικοδομικός οργασμός !

hotel Burj al ARab    Η απόλυτη χλιδή              See More

O Εμιρης και ο ..κακομοίρης

Οι μέρες πέρασαν … Ηρ8ε η μέρα της επιστροφής … Μια μικρή στάση στο DUBAI

FREAK econimics κατά τους New York Times & Αχαλίνωτος οικοδομικός οργασμός !

hotel Burj al ARab Η απόλυτη χλιδή See More

Mικρό Οδοιπορικό στο Q8 (part 2)

Προορισμός μας ένα χωριό χαμένο κάπου στα βά8η της ερήμου..

Καραβάνι ολόκληρο .. Τέσσερα jeep .. όλη η οικογένεια ( τόσο εμένα είναι oooόλο μου το σόι! ) παιδιά σκυλιά. Ταξίδι 4 ωρών … Πρώτη στάση λίγο μετά την έξοδό μας από την πόλη.

Στόχος ο ανεφοδιασμός με καύσιμα.

Αλλο σοκ. Γέμισαν το ρεζερβουάρ του 8ηρίου πληρώνοντας μόνο ένα ποσό ισότιμο με Οκτώ euro. Σκέφτηκα «μπα χαρτζιλίκι στο παιδί 8α τα έδωσε!» . Η Λιακάδα γεμάτη περιέργεια και αμφιβολίες σχολίασε:

– Only eight euros to fill up the tunk with fuel? so cheap?

και αναλογιζόμενη πόσο πληρώνει για να γεμίσει το σαραβαλάκι της ,συμπλήρωσε καυστικά

-thats is how much it costs per litre!

– we are the (m)Producers dear! ήταν η αφοπλιστική απάντηση που της πέταξε κατάμουτρα , γελώντας

ο Αραβας, με χαρακτηριστικά αραβοεγγλέζικη προφορά.

-Five years at the States and 12 years working abroad and your English is still horrible(!) μουρμούρισε η Λιακάδα και νωχελικά μαζεύτηκε στη γωνιά της. Είχε πιάσει πίσω δεξί κά8ισμα δίπλα στο παράθυρο

See more

Μικρό οδοιπορικό στο Κουβέιτ (Part 1)

Μικρό οδοιπορικό σε μια άλλη κουλτούρα!

Σε μια χώρα γεμάτη πλούτο αλλά   και  Zωηρές  Αντι8έσεις.

O φίλος Αραβας, παλιός γνώριμος, που μας περίμενε στην πόρτα της αί8ουσας αφίξεων μαζί με την μικρή Habiba
( το στερνοπούλι του μετά από τέσσερα αγόρια) μας αγκάλιασε και μας φίλησε σταυρωτά στα δυο μάγουλα – όπως συνη8ίζουν με αν8ρώπους που αγαπούν -ακόμα και στους άντρες .

Ναι καλά το κατάλαβες. εμφανίστηκε με την επίσημη σκούρου χρώματος κελεμπία του.

Αναυδη η Λιακάδα που δέκα χρόνια στην Α8ήνα τον 8υμάται με jeans ή με κουστουμάκι Αρμάνι.

– Τι έγινε? Τι σου συμβαίνειΑhmed ? Η Οικογένεια, σου επέβαλε την κελεμπία ? τον ρώτησε με απορία.

They respect you more as a bussines man , when dressed in the traditional way – της ήρ8ε αποστομωτική η απάντηση!

Στην εξοδο του αεροδρομίου το βλέμμα μου τράβηξε τι άλλο ?

Το ladies greeter’s area! (Ετσι χώρια η ίρα από το στάρι ! Μην πέρνουμε κι αέρα Με τις ευλογίες του επίσημου κράτους! Βασίλισσες κατα τ άλλα! Μη βλέπουν το πρόσωπό τους οι ξένοι άντρες! Αυτές ειναι ΔΙΚΕΣ ΤΟΥς – περιουσία τους -στο κρεβάτι και στην κουζίνα τους – και να τις επιδεικνύουμε ντυμένες με Chanel μαντώ πάνω από την κελεμπία, και φορτωμένες με κοσμήματα! Αχ ρε φιλενάδα, πόσο σε χάρηκα που πας πεισματικά κόντρα στο κύμα της αχαρης μαυρης κελεμπιας .. αλλά τα 5 παιδιά στα έκανε ή8ελες δεν ήθελες εσυ! )

Μόνο εμείς να κοιτάμε ! ( τώρα βέβαια μεταξύ μας αν ανοίξετε κανα face book ή arab singles site ισως δείτε πολλά Αραβικά ονόματα να φιγουράρουν κάτω από προκλήτικες πόζες) !

rEAD mORE

ein Berliner #5 (Μουσείο της Περγάμου.)

Μετα το Νεο μουσειο με την πολυ θλιβερη ιστορια, περναμε την γεφυρα απεναντι για να θαυμασουμε το ενα και μοναδικο μουσειο της Περγαμου.
Ονομαστηκε ετσι, με το ονομα της παλιας ελληνικης πολης στην Μ.Ασια γιατι απο τα πρωτα και πιο σπουδαια ευρηματα που φιλοξενησε εκει ηταν
της Περγαμου και επειτα και την Μαγνησιας και Πριηνης και Μιλητου. ΟΛΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΑΤΕΣ πολεις της Μικρας Ασιας.
{με κοκκινο ειναι υπογραμμενες οι πολεις μεγαλου αρχαιολογικου ενδειαφεροντος και με μπλε καποιες «γνωστες» αποικιες του Μ.Αλεξανδρου

Τοσο το μουσειο της Περγαμου οσο και το διπλανο ειναι ολοκληρωτικα χτισμενα πανω σε πασαλους αντιμετωπιζοντας το ιδιο και πιο σοβαρο προβλημα
της σαθρωτητας του εδαφους.
Το πρωτο μουσειο χτιστηκε το 1899, αλλα μη εξυπηρετωντας τον σκοπο των ηδη πολλων ευρηματων αλλα και και με σοβαρα προβληματα στατικοτητας γκρεμιστηκε για να αντικατασταθει απο το σημερινο.
Το πρωτο μουσειο

Το μουσειο σημερα

Το μουσειο ειναι χτισμενο σχεδον μεσα στο καναλι

Εννοειται οτι θα επαναλαβω και θα το λεω συνεχεια οτι ΟΟΟΟΟΟΛΑ τα μνημεια που βρισκονται εκει μεσα ειναι στην κυριολεξια κλεμμενα!!!
Το ενδειαφερον για τους αρχαιολογικους θησαυρους των ελληνικων πολεων, αρχισε αμεσως μετα την κατακτηση τους απο τους Οθωμανους.Και αυτο
γιατι οι Ελληνες ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΧΑΡΙΖΑΝ στους Γερμανους…. Διαφορες αποστολες εχουμε το 1668, το 1784, το 1791, ενω το 1864/65 ο γερμανος μηχανικος Carl Humann αρχιζει τις πρωτες  κατα λαθος ..ανασκαφες…παραλληλα με το χτισιμο ενος δρομου Pergamon–Dikili που ηταν και η βασικη του δουλεια…Εφτιαξε τοπογραφικους χαρτες και οταν γυρισε πισω αρχισαν οι εντατικες τοπογραφικες μελετες.
{Ο,τι απεμεινε στην αρχαια Περγαμο το 1981.}

Το 1871 στελνει μια μικρη αποστολη με τον αρχαιολογο Ernst Curtius ο οποιος ανακαλυπτει δυο τμηματα μιας ζωφορου*
*[ ζωφορος=σπουδαιο αρχιτεκτονικο στοιχειο που προσδιδει μια κομψοτητα συνηθως στο επιστεγασμα των κτιριων- γυρω γυρω απο την σκεπη,ή
και σε χαμηλοτερα σημεια γυρω γυρω απο τον ναο, με γλυπτες και ζωγραφιστες παραστασεις.]
Αυτα μεταφερθηκαν στο Βερολινο δηθεν ταχαμ  προς περεταιρω ερευνα και επιστροφη, αλλα οταν πιστοποιηθηκε οτι μαλλον ανηκαν στον μεγαλο ναο του Δια της Περγαμου, τοτε εδωσαν εντολη στον Carl Humann , τον μηχανικο,{που ηξερε καλα τα κατατοποια} να προχωρησει στις ανασκαφες.
Ολα και περισσοτερα τμηματα της ζωφορου, εβγαιναν στην επιφανεια τμηματα τα οποια η Οθωμανικη κυβερνηση απλα εδωσε την αδεια να βγουν απο την χωρα της  για να μελετηθουν, συναρμολογηθουν και να επιστροφουν σ αυτην και οχι να αποτελεσουν τους πρωτους θησαυρους του πρωτου μουσειου «Της Περγαμου» το 1907.
Ηρθαν ομως σε μια συμφωνια να κρατησουν ο,τι βρηκαν με αντισταθμισμα να συνεχιστουν οι ανασκαφες και απο εκει και περα ο,τι εβρισκαν να
πηγαιναν σε δικα τους μουσεια που θα χρηματοδοτουσαν οι γερμανοι.
Μια τυπικα νομιμη κινηση θα μπορουσε να πει κανεις,οπως και ισχυριζονται οι ιδιοι οι γερμανοι , αλλλα, πως ειναι δυνατον να ζητας απο εναν ΚΑΤΑΚΤΗΤΗ την αδεια να διαχειριστεις τον πολιτισμο μιας αλλης χωρας??
Αυτο ουτε λιγο ουτε πολυ ονομαζεται ευγενικοτατα ΛΕΗΛΑΣΙΑ!!!!!
Τελος παντων, παμε παρακατω..
Απο το 1900 μεχρι το 1911 υπο τον  Wilhelm Dörpfeld, ανακαληφθηκαν ανεκτιμητοι θησαυροι οπως η κατω Αγορα, η Στοα Αταλλου, το Γυμνασιο,
και ο ναος της Δημητρας και της Ηρας .Κατα τη διαρκεια των παγκ.πολεμων σταματησαν οι ανασκαφες για να συνεχισουν μετα με εντονοτερο ρυθμο,
αλλα οι Τουρκοι πλεον κατανοωντας την αρχαιολογικη τους αξια ΔΕΝ χαρισαν στην γερμανια τιποτα πια { εκτος απ αυτα που κλεβανε στους διπλωματικους σακκους} και ανοιχτηκαν δυο μουσεια το ενα στην Κων/πολη και το αλλο στην Μπεργαμα {η Περγαμος στα τουρκικα} που φιλοξενουν τους θησαυρους μας.
Αλλα και αυτα που ηδη προλαβανε και  …αρπαξανε οι γερμανοι, ηταν ικανα να γεμισουν ενα ωραιοτατο μουσειο. Το μονο καλο πραγμα που κανανε
{για να λεμε και του στραβου το δικιο} ειναι οτι καθισανε και κομματι κομματι -δυο πολυ καλοι αρχαιολογοι , ανακατασκευασανε τον βωμο
του ναου του Διος της Περγαμου και τον στησανε ολακερο στο νεο πλεον και μεγαλο Μουσειο στο Βερολινο. Η Περγαμος οπως και θα δειτε στην
αναπαρασταση, ειχε περισσοτερους απο εναν Ναο, απο τους περισσοτερους δυστυχως προλαβαν και λεηλατησαν και πο κατι…
Παραλληλα το 1899 ενας αλλος γερμανος αρχαιολογος ο Theodor Wiegand, εργαζεται στην Μιλητο οπου και βασισμενος στην μελετη ενος γαλλου
εξερευνητη-αρχαιοολογου ανακαλυπτει την αρχαια αγορα της Μιλητου.

Αυτα τα σπουδαι ευτηματα , μεχρι το 1913 καταφερε κομματι κομματι να τα στειλει ολα στην γερμανια {χωρις να τα παρει σχεδον κανενας χαμπαρι, και να συναρμολογηθουν σε εναν εντυπωσιακοτατο κτισμα και να αποτελεσουν την δευτερη ελληνικη πτερυγα καθως  μετα και τα ευρηματα της Μαγνησιας και της Πριημης.
{Ευτυχως ο Ναος της Αθηνας στην παλια Πριημη νυν τουρκιστι Güllübahçe δεν λεηλατηθηκε πολυ}

Η συλλογη στο μουσειο ολοκληρωθηκε και  με τις ακομα πιο βαρβαρες λεηλασιες της αρχαιας βαβυλωνας οπου το 1897 οι αρχαιολογοι
Robert Koldewey και Eduard Sachau ακολουθωντας τα βηματα του Μ.Αλεξανδρου ανακαλυψαν και εκλεψε ουτε λιγο ουτε πολυ οοοοοολη την εισοδο στην πολη της Βαβυλωνας που ονομαζοταν πυλη Ισταρ απο την αραβικη παραλλαγη του ονοματος αλεξαντερ=ισκαντερ=ισκαρ=ισταρ.Με την ιδια πονηρια καταφεραν απο την οθωμανικη διαχειρηση αρχαιοτητων να αποσπασουν την αδεια για ταχα μελετη και συναρμολογηση στο Βερολινο και επιστροφη σε τουρκικο μουσειο. 399 Kιβωτια με καθε ενα απο 250 κεραμικα τουβλα φυγαν για την γερμανια.
Αλλα εδω, ητα τυχεροι γιατι μετα ιδρυθηκε το κρατος του Ιρακ και οταν τα διεκδικησε, καταφεραν και πεισανε τους Ιρακινους οτι ο μονος τροπος να σωθει το μνημειο ηταν να μεταφερθουν και προστεθουν και τα υπολοιπα κομματια στα ηδη συναρμολογημενα παρα να ΞΕσυναρμολογηθουν τα γερμανικα και πανε πισω.
Ετσι αλλα 400 κιβωτια αναχωρησαν για βερολινο…εεε…θα …Δωροδοκησαν και καποιους «διεφθαρμενους» οπως τους αποκαλουνε οι «καλοι» γερμανοι
σημερα και ΝΑΣΟΥ το μουσειο της Περγαμου να θεωρειται σημερα απο τα πιο σπουδαια και τα πιο επισκεψιμα  μουσεια στον κοσμο!!!!!!! Και οχι αδικα…
Οι θησαυροι μιλανε απο μονοι τους

Ας μπουμε ομως μεσα.[ Η εισοδος ειναι 13 ευρω {ισως ανεβει φετος} και το ωραριο 10.οο με 18.οο συνεχως.]
Το πρωτο πραγμα που θα αντικρισουμε ειναι του αρχαιους προγονους μας να τελουν τις θυσιες τους πανω στον βωμο του Ναου του Διος στην Περγαμο. Η αναπαρασταση του Ναου ειναι πραγματικα αριστουργηματικη

Ο Ναος κατασκευαστηκε το δευτερο μισο του 2 αιων.π.Χ. στο υψωμα
της περγαμου με διαταγη του βασιλια Ευμενη του 2ου της γενιας των Σελευκιδων.Ειχε διαστασεις 35,64 φαρδος με 33,40 βαθος. Μονο το κλιμακοστασιο ηταν  20 μετρα φαρδυ.
Την βαση διακοσμουσε μια  μεγαλη αναγλυφη ζωφορος που αναπαραστουσε την Γιγαντομαχια*.
{εδω βλεπουμε τη ζωφορο που ηταν στα πλαινα και πισω μερη του Ναου που εδω δεν εχουν μπει στην θεση τους, επειδη ο Ναος ειναι πολυ μεγαλος και ολοσχερης αναπαρασταση δεν γινοτανε.} Στο κεντρο βλεπουμε την θεα Αθηνα και την Νικη  να κρατα απο τα μαλλια τον γιγαντα Αλκυονεα.

*{Η Γιγαντομαχiα εiναι αρχαiος Ελληνικoς μyθος που περιγρaφει την πaλη του Δiα και των ολυμπiων Θεων με τους Γιγαντες. Την περιγραφει ο Απολλοδωρος  στο εργο του «περι θεων» και  ο Ομηρος στην «Οδυσσεια»,
Εδω η Εκατη σκοτωνει τον Κλυτειο και η Αρτεμις τον Γρατιωνα

Εδω,Οι τρεις Μοιρες οπλισμενες με χαλκινα ροπαλα σκοτωνουν τους δυο γιγαντες, τον Αγριο και τον Θωα

Και σε μια ακομη ομορφη λεπτομερεια βλεπουμε τον Δια να παλευει με τον γιγαντα Πορυφιωνα

Ανεναινοντας τα σκαλια, μια δευτερη ζωφορος ψηλα στον βωμο {πανω απο το κλιμακοστασιο}, σε ενα κυκλο διαδοχικων γλυπτων εικονων διηγειται το μυθο του Τήλεφου.
Ο Τηλεφος στην ελληνικη μυθολογια ηταν ηρωας της Τεγεας, γιος του Ηρακλη και της Αύγης απο τον παρανομο ερωτα τους.Θεωρειται μυθικος ιδρυτης της πολεως της ΠεργαμουΑυτη ειναι μια απο τις καλυτερες αναπαραστασεις της Περγαμου

Το πιο σημαντικο απ ολα ειναι να ξερουμε οτι αυτα που εμεις σημερα βλεπουμε ασπρα-μαρμαρινα, ηταν οοοολα μα ολα πολυ ομορφα χρωματισμενα
και ζωντανα με πορφυρο, μπλε κιτρινο πρασινο και αρκετα αλλα ακομη χρωματα. Μια νεα μεθοδος ερευνας προσπαθει να ανακαλυψει απειροελαχιστα
ιχνη μπογιας για να τα χρωματισουν στην αρχικη τους κατασταση…Μπορειτε να φανταστειτε τοτε την ομορφια του??
Προχωραμε τωρα , βλεποντας τον ναο πρωτα στα αριστερα μας.

Μπαινοντας στην αιθουσα αριστερα σας , αντικρυζουμε και καποια αλλα «κλοπιμαια» τοσο απο την περγαμο οσο και απο την Μαγνησια .
Εδω εχουμε το αγαλμα της Δημητρας απο τον Ναο της

Ενω εδω βλεπουμε τμημα του προναου του Διος

Και αυτο ειναι τμημα ναου απο την Μαγνησια με το πανεμορφο ψηφιδωτο πατωμα

Δεν προχωραμε πιο μεσα στην πτερυγα αυτη, γιατι απο εκει και περα αρχιζουν οι ρωμαικες ….κοινοτυπιες…Γιαυτο γυριζουμε πισω να δουμε με την σειρα τους την ΑΠΙΘΑΝΗ αγορα της Μιλητου , την Βαβυλωνα και την οθωμανικη τεχνη και αν εχετε ακομα ορεξη και χρονο αφου ετσι και αλλιως παλι
απο την ιδια εισοδο θα βγειτε , ξαναμπαινετε να δειτε και τα ρωμαικα αγαλματα.

Η αγορα της Μιλητου. Η πρωτη διοροφη αγορα στον κοσμο !!!!!!Καταλαβαινετε τωρα το μεγεθος και το μεγαλειο των αρχαιων αυτων θησαυρων μας μεσα στο μουσειο της Περγαμου??

Η αγορα αυτη ηταν στο κεντρο της Μιλητου. Πισω απο το γυμνασιο. Οταν κατεληφθηκε η πολις απο τους Ρωμαιους στολιστηκε και φτιασιδωθηκε
με αρχαια ρωμαικα αγαλματα { περιμεναν αφιξη του αυτοκρατορα Αδριανου} και οταν ανακαληφθηκε απο τους γερμαναραδες, πιστεψαν οτι ηταν
ολοσχερως ρωμαικο εργο, του 2ου μΧ αιωνα. Η πραγματικη εκδοχη ειναι οτι στην προυπαρχουσα αγορα γινανε καποιες προσθηκες που ηταν ρωμαικες
αλλα η αγορα ηταν ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΑΤΗ…

Πριν προχωρησουμε στην πυλη Ισταρ της Βαβυλωνας ας κανουμε μια ανασκοπηση..της ομορφοτερης ελληνικης πολης , της Περγαμου

Η Βαβυλωνα ηταν μια επισης απιστευτη πολη με μια εξαιρετικη «εισοδο» και φυσικα φιλοξενουσε ενα απο τα 7 θαυματα του κοσμου, τους κρεμαστους
κηπους.
Και μονο την εισοδο που βλεπουμε μπορουμε να φανταστουμε τον πλουτο και την ομορφια της πολης αυτης. Να σας επιστησω την προσοχη οτι
το μπλε χρωμα που βλεπουμε των κεραμικων πλακιδιων φαγιανς ειναι απο Λαπις λαζουλις, {ενας ημιπολυτιμος λιθος}

H πυλη Ισταρ, ηταν η ογδοη πυλη στα εσωτερικα τειχη της Βαβυλωνας χτισμενα το 575 πχ. απο τον βασιλια Ναβουγοδονοσορα {στα αραβικα Νεμπουχαντ-νεζάρ} τον 2ο, στα βορεια της πολης.

Ηταν μια διπλη πυλη και στο μουσειο εδω εχει ανακατασκευαστει μονο η μικρη 14 μετρα επι 30 , γιατι η μεγαλυτερη δεν χωρουσε…Υπαρχει ομως φυλαγμενη μεσα στις αποθηκες του μουσειου!!!!!!!!!!!

Μια διοδος μια πομπικη οδος οδηγουσε σ αυτην , την οποια κανονικα μονο ο τοπικος αρχοντας μπορουσε να περπατησει αφου ο εχθρος επρεπε να καταλυσει πρωτα τα εξωτερικα τειχη και στην ουσια να καταλαβει την πολη για να περπατησει αυτην την οδο. Ειναι φτιαγμενη ολη απο λαπις λαζουλις ενας σπανιος ημιπολυτιμος λιθος που εξορρυσεται στην μεση ανατολη απο αφγανισταν μερια
μεχρι την κασπια θαλασσα. Αυτο και μονο δειχνει ποσο πλουσιο κρατος ηταν η βαβυλωνια την στιγμη που εισεβαλλε ο Μ.Αλεξανδρος και διεβηκε
θριαμβευτικα την εισοδο αυτη.
Η πυλη οπως βλεπεται εχει μια πολυ ομορφη διακοσμηση απο δρακους και αγρια ιερα βοδια αφιερωμενα στον θεο Μαντρουκ.

Ισταρ ονομαζοταν και η θεα της γονιμοτητας και του ερωτα στην βαβυλωνια. Ετσι δεν μπορουμε να γνωριζουμε επακριβως αν το ονομα της πυλης δοθηκε απο τον Μ.Αλεξανδρο ή απο την θεα Ισταρ που ειναι επισης πολυ πιθανον. Δυστυχως δεν υπαρχουν προτερα αρχεια με την αναφορα του ονοματος αυτου.
Η οροφη και ποι πορτες ηταν απο κερδο ενω η οδος {διαδρομη μεχρι την πυλη} ηταν επισης καλυμενη απο λαπις λαζουλις και η διακοσμηση της
απο λιονταρια.

Υπολογιζεται οτι περιπου 120 λιονταρια πρεπει να ειχε δεξια και αριστερα σαν διακοσμηση . Μεχρι τον 6 μ.Χ. αιωνα θεωρειτο ενα απο τα επτα θαυματα του κοσμου μεχρι που αντικατασταθηκε απο τον φαρο της Αλεξανδρειας.
Δυστυχως οπως ειπαμε και πιο μπροστα λεηλατηθηκε οικτρα, και μεχρι να δημιουργηθει το κρατος του Ιρακ {1932 ανεξαρτησια απο Βρετανους}, οι γερμανοι προκειμενου να κλεβουν τα υλικα εδιναν και απο κανενα κιβωτιο, τοσο στους τουρκους {μουσειο Κων/πολης} αμερικανους {μουσειο Βοστωνης και Ροντ Αϊλαντ} και στους Γαλλους {Λουβρο}.
Πισω στο σημερινο Ιρακ {Βαβυλωνια} εμεινα χαλασματα απο τον λαμπρο δρομο,

ενω την πυλη την ανακατασκευασε ο Σανταμ Χουσεϊν {ρεπλικα} για να ενισχυσει το τουριστικο ενδειαφερον, η οποια σημερα πασχει απο σοβαρες βλαβες { ολη η περιοχη και ολα τα ΠΟΛΥΤΙΜΑ ΤΡΙΓΥΡΩ ΑΡΧΑΙΑ } απο τους ανωμαλους Αμερικανους που μετετρεψαν την αρχαιολογικη περιοχη σε
στρατιωτικη βαση και τα εχουν…@@@ ολα.
Εδω βλεπουμε την ρεπλικα του Ιρακ.

Βιντεο με διαμαρτυριες για την καταστροφη και απερισκεπτη μεταχειρηση των αρχ. θησαυρων της Βαλβυλωνιας απο τα αμερικανα..

Αφηνοντας πισω μας την επικη οδο και το μεγαλειο της βαβυλωνας φτανουμε σε ασσυριακες τυμβους και γραφες και αλλα γλυπτα της Μεσσοποταμιας.
Ανεβαινουμε στον επανω οροφο , οπου θα δουμε καποια αριστουργηματα οθωμανικης τεχνικης…ολοκληρα δωματια σαν περιτεχνα κεντηματα,
οπως αυτη η προσοψη του παλατιου Mschatta, του οποιου τα ερειπια βρισκονται περιπου 30 χλμ. νοτια της πρωτευουσας της Ιορδανιας το Αμμαν.
Υπολογιζεται πως ηταν ενα μισοτελειωμενο χειμερινο παλατι του χαλιφη Al-Walid του 2ου περιπου το 735 μΧ. Μετα τον θανατο του χαλιφη ενας
σεισμος ηρθε και αποτελειωσε ο,τι δεν ειχε προλαβει να αξιοποιηθει απο τους ντοπιους Βεδουινους.
Προσεξτε δουλεια πανω στην πετρα …πραγματικο αριστουργημα!!!!!!!!

Πιο περα το δωματιο Aleppo. Ανηκει σε ενα ιδιωτικο σπιτι στην πολη Αλεπο σημερινη al-Gudaida, της Συριας. Αγοραστηκε απο εναν πολυ πλουσιο
γερμανο εμπορο τον Friedrich Sarre το 1912, και αυτος με την σειρα του το πουλησε στο μουσειο του Βερολινου.
Οχι βεβαια υο σπιτι αλλα την ξυλογλυπτη διακοσμηση που ειχε το σαλονι του που τυχαια ειδε καποιος φιλος του αρχαιολογος.

Οταν τελειωσετε και με την οθωμανικη τεχνη ΑΝ θελετε και εχετε ακομα διαθεση , οπως προειπαμε κατεβαινετε , διασχιζετε ξανα ολες τις αιθουσες
αντιστροφα και μολις φτασετε παλι στο ναο της Περγαμου συνεχιζετε στα ρωμαικα εκθεματα.
Εγω, τα εχω δει , δις, αλλα για να ειμαι ειλικρινης, εκτος της αντιπαθειας που τα τρεφω, μετα απο τα αλλα ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ που βλεπω,
αυτα μου φανταζουν τοοοοοσο ασημαντα που πραγματικα …δεν σου κινουν το ενδειαφερον..It’s up to you …που λενε και στο Ελλαντα… bigrin
Φετος {2012} το Μουσειο της Περγαμου φιλοξενει στην εισοδο του ενα τρισδιαστατο πανοραμα Του αρχιτεκτονα Ασιζι, της πολης της περγαμου. Ενα
οπτικο σοου που δεν το εχω δει, αλλα οι κριτικες ηταν διφορουμενες, Αλλοι το λατρεψαν , αλλοι ειπαν …τιποτα το ιδιαιτερο. Εχει ξεχωριστη εισοδο, και αν αποφασισετε να πατε φροντιστε να προαγορασετε το εισητηριο μαζι με του μουσειο για να εχετε εκπτωση.Ισως για μας τους Ελληνες, να
αξιζει να το δουμε γιατι καταλαβαινουμε καλυτερα περι τινος προκειται.
Και μετα το ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΟ …μουσειο της Περγαμου, τι να δεις πια που θα σε ικανοποιησει???
Απο διπλα βρισκεται το μουσειο BODE

Ενα πολυ ομορφο μουσειο χτισμενο το 1904 απο τον αρχιτεκτονα Wilhelm von Bode { απο τον οποιο και πηρε το ονομα του} που ομως το θεμα
του λιγοτερο θα μπορουσαμε να πουμε οτι μπορει να συγκριθει με αυτα που ηδη εχουμε δει στο μουσειο ,της Περγαμου.
Μεσαιωνικη και βυζαντινη λαογραφια και γλυπτικη, μπουστα και εικονες επισκοπων …και οταν λεμε βυζαντινη δεν εννοουμε ελληνικη αλλα της
ευρυτερης ζωνης του Βυζαντιου..καθως και νομισματικες συλλογες.
Αρχικα το μουσειο αυτο ονομαζοταν μουσειο Καϊζερ Friedrich {προς τιμη του καιζερ που πεθανε με μολις 99 μερες στην εξουσια και νεοτατος}
Αργοτερα επι δημοκρατιας, αλλαξε το ονομα του τιμωντας τον κατασκευαστη του.
Το φουαγιε ειναι πολυ ομορφο σε νεο μπαροκ στυλ με το αγαλμα του Φιρστ Friedrich Wilhelm von Brandenburg.

Στεκομαστε μπροστα απο το μουσειο που αξιζει τουλαχιστον να το φωτο γραφισουμε καθως εχουμε και καλο πλανο τοσο τον πυργο της τηλεορασης οσο και το πολυ ομορφο κτιριο της ΝΕΑΣ εβραικης συναγωγης…ακριβως στην ιδια θεση της καμμενης παλιας .

Αν θελετε να πατε να το δειτε απο κοντα πρεπει να περασετε απεναντι του ποταμου απο την ονομυμη {μον-μπιζου} γεφυρα αυτη του μουσειου Μποντε. Αυτη η γεφυρα παλια οδηγουσε στο υπεροχο παλατι Monbojou,εξ ου και το ονομα, που καηκε και το κατεδαφησαν.

Τωρα στην θεση του παλατιου ειναι ο κηπος Μον-μπιζου και η περιοχη Ορανιεν-μπουργκ, που ειναι πολυ κακοφημη…ιδιαιτερα την νυχτα, αφου επι πολλα χρονια ηταν εβραιογειτονια που ερημωσε και αργοτερα κατοικηθηκε απο περιθωριακους κλπ.
Εκει ομως πανω στην παλια κατεστραμενη ξαναχτιστηκε μια νεα πολυ εντυπωσιακη εκκλησια- συναγωγη. Ενα εντυπωσιακο κτηριο, που και αν δεν πατε ως εκει..και το δειτε σε φωτο …πχ. εδω…δεν χανετε τιποτα σπουδαιο..
Αυτο που ομως θα πρεπει να βαλετε στο προγραμμα σας τουλαχιστον για το βραδυ, ειναι η περιοχη Ηαckescher Markt. Δεξια της συναγωγης εκει
οπου η Oranienburger strasse συναντα την Spandauerbruecke. Ειναι η τοποθεσια με τον αντιστοιχο σιδ. σταθμο, σταση μετρο, πολυ παλια κατασκευη , εξ ολοκληρου πανω σε γεφυρα της οποιας οι καμαρες απο κατω αξιοποιηθηκαν και εγινα πολυ ομορφα μαγαζια ως επι το πλειστον
φαγαδικα και μπαρακια.{ Παραβλεπουμε το γεγονος οτι λιγο πιο κατω συχναζουν ….αγοραιες και αγοραιοι…Η περιοχη ειναι ειδυλλιακη αλλα και
καθολου επικινδυνη, καθοτι αστυνομοκρατειται στο επακρον.}

Στην περιοχη συχναζει πολυ νεολαια, σχεδον καθολου τουριστες , και πολλες φορες παρακολουθεις και σοου απο καλιτεχνες του δρομου.
Αλλα και το βραδυ ειναι το ιδιο ομορφο , ισως και λιγο πιο εντυπωσιακο, λογω φωτισμου..Τα μπαρακια διαθετουν απο ακρως μοντερνα μεχρι παραδοσιακη γερμανικη μουσικη…

ein Berliner #4 ( το Νεο Μουσειο Neues – Νόϊες Μουζεουμ)

Ενα μουσειο που χτιστηκε το 1855 απο τον Friedrich August Stüler, μαθητη του Karl Friedrich Schinkel.Ενα νεοκλασσικο κτιριο που χτιστηκε σαν συνεχεια του ηδη υπαρχοντος και αρχαιολογικου μουσειου αυτο που τωρα ονομαζεται παλιο ALtes, και γιαυτο αυτο ονομαστηκε Νεο Μουσειο Neues { Νόϊες Μουζεουμ}.
Συναντησαν αρκετες δυσκολιες στο χτισιμο αφου αρχιζουμε και πλησιαζουμε την «μυτη» του ελωδους βαλτου,που μπαζοθηκε για να γινει νησι. Ετσι χρειαστηκε { Οπως καμναν και στην ολλανδια να μπηξουν 2.344 ξυλινους στηλους {παλουκια}, απο 6,90  εως και  18,20 μετρα βαθος για να δημιουργησουν ενα πιο σταθεροεδαφος απο το σαθρο υποβαθρο που ειχαν.Αλλωστε θα στηριζονταν ενα σωρο τοννοι εκει πανω απο τις πετρινες κατασκευες.
Στο ισογειο ειχαμε πεντε αιθουσες με την αιγυπτιακη συλλογη, μικρων αλλα και πολυ μεγαλων γλυπτων, μνημειακων ταφων και παπυρων.
Μπαινοντας μεσα μεταφεροσουν κατευθειαν στη αιγυπτο αφου ειχε τμηματα του Ναου του Ραμση απο την Καρνακ, που «εκλεψε» {αγορασε …ξεγελωντας τους ντοπιους εναντι πινακιου φακης} το 1845 ο αρχαιολογος αιγυπτιολογος Richard Lepsius.
{φωτογραφιες απο παλια ιστορικα ντοκουμεντα, οπου βασιστηκαν και οι εργασιαες ανακατασκευης}

Δυστυχως να τι απεμεινε απο τα κολοσσιαια γλυπτα…Σωθηκαν μεσα πο χιλιαδες χρονια για να τα κομματιασουν οι βομβες των αλητηριων συμμαχων
που ηξεραν πολυ καλα οτι βομβαρδιζαν μουσεια

Ολοκληρα κολοσσιαια αγαλματα εκπατριστηκαν και στηθηκαν στο Νεο Μουσειο, σε  εναν νεο ναο με περιστυλιο απο 16 κολωνες . Μεταφερθηκαν ολοκληροι τοιχοι απο τον Ναο  Medinet Habu του Καρνακ με τοιχογραφιες.
Ακομα και η διακοσμηση, που ηταν φτιαχτη, εδενε τοσο υπεροχα με τα μνημεια που νομιζες οτι ησουν πραγματι στο Καρνακ { Λουξορ}.
Να πως ηταν το περιστυλιο.

και να τι απεμεινε, σχεδον καμμια κολωνα παρα μοναχα καποιες τοιχογραφιες

Οχι ομως μονο μεγαλα γλυπτα  αλλα και μικροτερα που ευτυχως σωθηκαν αλλα και  σαρκοφαγοι ,μουμιες και  μπουστα που μεταφερθηκαν εδω , οπως το ανεκτιμητο μπουστο της Nefertiti {Νεφερτιτης} ή οπως την αποκαλουν οι γερμανοι και  αγγλοι Nofretete, και ευτυχως σωθηκε και αυτο.
Αιγυπτια γυναικα

Το Μπουστο της Φερερτιτης

Στον πρωτο οροφο ειχε αρχαια ελληνικα αγαλματα και τμηματα ναων και βυζαντινα ψηφιδωτα.Μπαινοντας μεσα ειχε μια παρα πολυ ομορφη απεικονηση διαφορων  ελληνικων διακοσμησεων σπιτιων και ναων απο πολλες ελληνικες πολεις τοσο στην μαννα Ελλαδα οσο και Σικελια αλλα ιδιαιτερα στην Μ.Ασια {απ οπου κλεψανε και τα περισσοτερα, εχοντας στο χερι και κοροιδευοντας τις τουρκικες αρχες} Ειχαμε, μεταξυ πολλων αλλων, κομματια του Ναου του «Zeus Panhellenios zu Aegina» Διος του Πανελληνιου της Αιγινας,τον βωμο του Zeus Lykaios in Arkadien Διος του Λυκαιου της Αρκαδιας, ακομα και μικρα κομματια απο τον Παρθενωνα,

ενω το Βρετανικο Μουσειο τους ειχε δωσει την «αδεια» αναπαραστασης του {ακουσον-ακουσον…εμας ουτε που μας ρωτησαν…απο τοτε παιδια, αλλοι εδιναν «αδεια»για τα δικα μας θεματα …}
Πολυ εντυπωσιακες λοιπον αιθουσες που χαριν των μικρων σχετικα ευρυματων εδιναν την εμπνευση ομως για την κατασκευη μεγαλων εντυπωσιακων ναων και αιθουσων, του Απολλωνα, της Νιοβης κλπ.Μαλιστα μπαινοντας μεσα στην αιθουσα της Νιοβης ειχε μια επιγραφη που ελεγε.ES SCHUF PROMETHEUS JEDE KUNST DEN STERBLICHEN που σημαινει Ο Προμηθεας, δημιουργησε ολες τις τεχνες των θνητων!!! αναμεσα απο δυο απομιμησεις
καρυατιδωνκαρυατιδων

Γεματες απο αγαλματα της Αθηνας του Κεκρωπα, του Ευρυσθεα,Ηρακλη , Αχιλλεα και Οδυσσεα, οι περισσοτερες αιθουσες αλλα και με τον θησαυρο του Πριαμου απο την Τροια που εκλεψε ο Σλημαν απο τις ανασκαφες του εκει….

Στον δευτερο οροφο ειχε καποια ρωμαικα αγαλματα….αλλα τι να πεις για την Ρωμη και τους μεγαλυτερους ΚΛΕΦΤΕΣ του πολιτισμου μας τους ΡΩΜΑΙΟΥΣ που κατακλεψανε τα παντα και τα σερβιρανε στον κοσμο για δικα τους. Τουλαχιστον οι γερμανοι αρχαιολογοι λεγανε ….»αυτα ειναι ελληνικα»
Οι Ρωμαιοι τα κλεβανε και λεγανε αυτα ειναι δικα μας…δεν ειναι η Αρτεμις, αλλα η δικια μας η Νταϊανα. {Αϊ σιχτιρ…μην βρισω τωρα}Και εξαπλωθηκε στην  ευρωπη ο Ρωμαικος πολιτισμος και οχι ο ελληνικος..Λες και αυτοι οι αγροικοι Ετρουσκο-ρωμαιοι ειχαν πολιτισμο..σκατα ειχαν..ειδατε τα ετρουσκικα αγαλματα τους πως ητανε πριν αντιγραψουν την ελληνικη γλυπτικη?? ??… κοντοχοντρες αηδιες…{ Τωρα καταλαβαινετε γιατι δεν χωνευω τους «ψευτες» και «κλεφτες» , αλλα και αλλαζονες ιταλο-ρωμαιους. Γιατι ,αντι να μας εξυψωνουν και να μας παραδεχονται, μας απαξιουν πληρως και δεν μας λογαριαζουν πλεον καθολου…
Μεχρι και οι ιδιοι πιστεψαν στο παραμυθι τους ,οτι ο πολιτισμος τους ειναι δικος τους…..

Παμε όμως πισω στο Μουσειο…

Το Μουσειο αυτο επειδη ηταν το πιο κατεστραμενο απ ολα { ισα ισα να χαθουν τα καλυτερα κομματια} στην αρχη θελησαν να το κατεδαφησουν πληρως μολις το 1990 αποφασιστηκε η ανακατασκευη του εργο που ανελαβε ο Αγγλος αρχιτεκτων-μηχανικος David Chipperfield, και τελειωσε στις 16.Οκτωβριου του 2009.
Αυτος απο τα αποκαιδια και τα υπολειμματα καταφερε να ανακατασκευασει πλεον μεγαλα κομματια τοσο γλυπτων οσο και  του μουσειου απο σχεδια που διεσωθηκαν {του Στύλερ} σε αλλες βιβλιοθηκες..διαφορα σκορπια χαλασματα

Εντυπωσιακη εινα η εισοδος με το αετωμα που περιεχει την αναπαρασταση-ανακατσκευη του πρωτοτυπου γλυπτου μιας γυναικας που παριστα την τεχνη να δινει οδηγιες σε δυο αλλες που ειναι η βιομηχανικη τεχνη και η οικοτεχνια συμφωνα με ελληνικο κλασσικιστικο ρυθμο και μια επιγραφη στα λατινικα που λεει  ARTEM NON ODIT NISI IGNARUS = Μονο ο αδαής περιφρονει την τεχνη !!!!!!!!

Ενω απο το παλιο εντυπωσιακο κλιμακοστασιο εγινε μια μοντερνα σκαλα που οδηγει στις ελληνικες αιθουσες

Απο το αιγυπτιακο τμημα ναου εχουν περισωθει μονο αυτες οι κατασκευες

ενω απο τις ελληνικες αιθουσες σχεδον τιποτα…μονο λιγα αετωματα …κομματια του παρθενωνα και ο θησαυρος του Πριαμου

Περσυ το Μουσειο αυτο επεσκιασε το Μουσειο της Περγαμου με 1,1 εκατομμυρια επισκεπτες !!!!!!!!!!!
Και μετα το μουσειο αυτο παμε στο Μουσειο της Περγαμου !!!

Post Navigation